Kontu kontari

Uxue Arzelus

Aurtengoaren zain

Urtero izaten da FILM bat. Horrela, letra larriz. Zinemaldian ikusten ditudan film guztien artean gailentzen dena. Denbora pasa eta noizean behin burura etortzen zaidana. Ez da film perfektua: gidoiak zati ahulak izan ditzake, muntaiari erritmoa hartzea kostatzen zaio edo egitura aldetik nahasi samarra izan daiteke. Eta, hala ere, Zinemaldiko edizioko filma da. Nirekin gelditzen diren istorioak dira. Altxor txikiak. Eta espero ez dudanean iristen dira,

By |2019-09-24T09:35:46+02:00iraila 24, 2019|

ENTZUTEAREN GARRANTZIA

Askotan kosta egiten zaigu, niri behintzat, ikus-entzunezkoetan entzutearen alderdi horri merezi duen garrantzia ematea. ‘Soinua’ besterik ez da eta, garrantzia irudiak du. Irudiak grabatu eta muntatzeaz arduratzen direnek duten prestigioa, edo eta soinua grabatu eta muntatzeaz arduratzen direnek duten prestigio eza ere baieztapen faltsu baina oso zabaldu horren adierazpide izan daitezke. Bada irudia bezain garrantzitsua da soinua zinemaren munduan. Ez nituzke %50eko proportzioan banatuko, izan

By |2019-07-29T12:25:57+02:00uztaila 24, 2019|

Jatorrira itzuliz

Badira hainbat filme 30 bat aldiz ikusiak ditudanak. Gehiagotan beharbada. Haurra nintzenean ikusi nituen lehenbizikoz eta etxean genuen zinearekiko zaletasunak bultzatuta, ahizpa eta bion obsesio txikia bihurtzen ziren. Egun filme hauetako elkarrizketa osoak antzezteko gai gara, eta esaldi asko gure leitmotiv bilakatu dira. Filmeen kalitateari dagokionez, denetarik zegoen; zinearen historiako maisulanetatik, Disney faktoriako filmografiara, eta kultuzku zinea osatzen duten istorioetatik, aipatze hutsak lotsarazi egiten nauen

By |2019-05-29T11:35:34+02:00maiatza 29, 2019|

Fikzioa eta errealitatearen artean

Joan den astean film dokumental onenaren oscar saria irabazi zuen Free solo ikusteko aukera izan nuen. Alex Honnold eskalatzailearen istorio zirraragarria kontatzen du filmak, eta gazte estatubatuarra Yosemite parkean dagoen El Capitan pareta sokarik gabe eskalatzeko saiakeraren jarraipena egiten du.

By |2019-04-04T11:29:24+02:00apirila 4, 2019|

Konfiantzaz

Film baten estreinaldian izan nintzen joan den astean. Ama-alaba baten harremana kontatzen du filmak, denbora luzez kontaktu gutxi eduki ondoren, elkarrekin egun batzuk igaro behar dituztenak.  Aktoreen lanak liluratu egin ninduen: horren naturala zirudien eta aldi berean horren gertukoa, horren identifikagarria. Filma amaitzean lan taldeari galderak egiteko aukera eduki genuen eta bertan argitu zuten bi protagonisten elkarrizketa guztiak inprobisatuak zirela. Zuzendariak eta gainontzeko aktoreek gidoia

By |2018-12-04T13:05:46+02:00abendua 4, 2018|

Zine betekada

Bada astebete Donostiako Zinemaldia amaitu zela, eta utzi didan zine betekadaz errekuperatzeko astia izan dut. Ez gaizki ulertu; betekada da bai, baina betekada ona, gustoz jasaten duzuna.

By |2018-10-15T09:25:30+02:00urria 9, 2018|

Oporretan

Badirudi zinemak ere oporrak hartzen dituela udan. Eguzkiak burua berotzen digu eta, beraz, ezin dugu gehiegi pentsatu. Hori dela eta, zinema aretoetan ikuslegoari esfortzurik exijitzen ez dioten superheroi, akzio edo komediazko filmak bakarrik eskaintzen dituzte. Ez dakit zein den areto hauek hilabeteotan jasotzen duten ikusle kopurua, baina niri behintzat zinemara joateko gogoa kentzen dit udako programazioak. Urtean zehar ikusi ez ditudan filmen garaia da niretzat

By |2018-08-16T09:48:38+02:00abuztua 16, 2018|

Aurreikuspenak

Inoiz eduki al duzue “déjà vu” sentsazioa film bat amaitzean? Istorioaren nondik norakoak nolabait ezagutzen zenituztenaren sentsazioa? Badira sekuentzia edo plano batzuk filma laburbiltzen dutenak, eta aldi berean istorioa nola amaituko den kontatzen dizkigutenak. Literaturan erabili ohi den katafora figuraren zinema bertsioa izango litzateke, hau da, istorioan azalduko den zerbait aurreratzea. Gidoilariaren eta zuzendariaren arteko elkarlanean ematen den zerbait da, gehienetan filmaren hasiera aldera gertatzen

By |2018-06-28T15:09:10+02:00ekaina 28, 2018|
Load More Posts